2021/02/t4-1612786823.jpg

line
Soyad: Abbasov
Ad: Teymur
Ata adı: Feyruz
Doğum tarixi: 25.02.1981
Şəhid olub: 12.10.2020
Rütbə: Leytenant
Təltifləri
«Vətən Müharibəsi Qəhrəmanı» medalı«Xocavəndin azad olunmasına görə» medalı«Füzulinin azad olunmasına görə» medalı
44 gün davam edən şiddətli döyüşlərdə igidlərimiz əsl qəhrəmanlıq dastanı yaratdılar, yeni tariximizin şanlı səhifələrini yazdılar. Bu döyüşlərdə mərdliklə vuruşub şəhidlik zirvəsinə ucalanlarımız, canını Vətənin ərazi bütövlüyü uğrunda fəda edənlərimiz də oldu. Onlardan biri də ehtiyatda olan leytenant Teymur Feyruz oğlu Abbasovdur.



O, oktyabrın 12-nə keçən gecə Hadrutda düşmənin əks-hücumunu qarşısını alarkən qəhrəmancasına şəhid olub.



AĞ Partiyanın sədri Tural Abbaslı qardaşı, şəhid zabitimiz Teymur Abbaslı ilə bağlı xatirələrini, onun döyüş yolu ilə bağlı məlumatları bölüşüb. Qeyd edib ki, torpaqlarımızın işğal olunması hər bir Azərbaycan vətəndaşı kimi gənc zabitimizin də ürəyində bir niskil, bir yara kimi qalıb: “Hər məqamda, “Müharibə başlasa, torpaqlarımızı alardıq. Erməni kimdir ki, bizim torpaqlarda oturur. Bu, bizim millətimizi aşağılayır”,- deyirdi. Hər dəfə Xocalı soyqırımı ilə bağlı şəkilləri görəndə emosiyalarını gizlədə bilmirdi. Birinci Qarabağ Müharibəsi bizim uşaqlıq dönəmimizə təsadüf edirdi. Buna görə Teymurun qəlbində bir qisas hissi vardı və bu, təkcə son dönəmlər baş verməmişdi. Sanki ömrü boyu müharibəni gözlədi. Üzülürdü, çünki Teymurun artıq 40 yaşına çatmasına az qalmışdı və hamımız kimi müharibənin baş vermə ehtimalından ümidini üzmüşdü”.



Partiya sədri bildirib ki, qardaşı hələ ermənilərin iyul təxribatı zamanı hərbi xidmət üçün könüllü yazılıb: “12 iyuldakı erməni təxribatından sonra evdə demədən gedib könüllü yazılmışdı və elə bil, həvəslə onu çağırmalarını gözləyirdi. Amma həmin ərəfədə çağırmadıqları üçün biraz xəyal qırıqlığı yaşadı. Müharibə başlayandan bir gün sonra isə Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin Nəsimi Rayon İradəsinə zəng etdi, hətta bununla yetinməyib idarəyə getdi və onu aparmadıqları üçün iradını bildirdi.



O, bu dəfə müharibə yolu ilə məsələnin birdəfəlik həll olunacağına inanırdı. Teymur 2003-cü ildə əsgərlikdə olarkən, Gəncədə xüsusi təyinatlıların hərbi hissəsinə yazılmışdı, xidmətini orada davam etdirdi. Əsgərliyinin sonuncu 3 ayında zabitlik kursunu bitirdi. Beləliklə, ordudan leytenant kimi tərxis olundu. Ümumiyyətlə, Teymur hərbiyə çox meyilli idi və bu Vətən uğrunda vuruşmaq istəyirdi. Qismət gəldi bu günə düşdü və 29 sentyabr tarixində hərbi xidmətə getdi”.



Tural Abbaslı qeyd edib ki, şəhid zabitimiz Teymur Abbaslı hərbi xidmətə getmək üçün böyük çətinliklərlə üzləşib:



“Müharibəyədək bəzilərini hərbi toplanışa çağırdılar, amma Teymuru çağırmadılar. Sentyabrda Nəsimi Çağırış İdarəsinə onu dəvət ediblər və orada inadını görüb qeydə alıblar, səhəri gün xidmətə göndəriləcəyini bildiriblər. Teymur da çox böyük həvəslə işə gəlib ərizə yazıb ki, hərbi xidmətə gedir. Bundan sonra gəlib bizimlə sağollaşdı və bizə dedi ki, guya onu xidmət üçün özləri çağırıblar, axtarışdaymış, əgər getməsə, haqqında cinayət işi açacaqlarmış. Halbuki o könüllü kimi gedib yazılmışdı. İstəyirdi ki, heç kim onun üzərinə düşməsin, ondan getməməyini istəməsin. Həmin gün sağollaşandan sonra telefonu evdə qoydu, “smartfon” olmayan telefon aldı, tam hazırlaşdı. Bu zaman idarədən zəng gəldi. “Sənədləriniz bizdə olmadığı üçün sizi göndərə bilmirik”, - dedilər. Elə telefonda onlarla dalaşdı. “Mən getmək, döyüşmək istəyirəm, ailəmlə artıq sağollaşmışam”,- dedi. Bu zaman biz real vəziyyəti öyrəndik. Durub idarəyə getdi. Orada onu Yasamal Çağırış İdarəsinə yönəldiblər. Orada da sənədləri tapılmayıb. Tapanda xəbər edəcəklərini bildiriblər.



Lakin Teymur razılaşmayıb, orada üç saat sənədlərin tapılmasını gözləyib. Nəhayət,onun sənədlərini məxfi sənədlərin içərisindən tapıblar. Teymuru 2-3 günə dəvət edəcəklərini deyiblər. Onunla da razılaşmayıb. Hay-küy salıb ki, xidmətə göndərilməklə bağlı müvafiq sənədə möhür vursunlar. Dava-dalaşla buna da nail olub və səhəri gün saat 5-də idarəyə çağırıblar. Həmin gün səhər saat 5-dən axşam saat 10-dək idarənin içərisində gözləyib. Axşam saat 10-da digər zabitlərlə birgə xidmətə aparıblar. Biz bu proseslərin hamısını sonradan öyrəndik. Teymur döyüşlərdə olanda biz arayış götürüb, iş yerinə təqdim etmək üçün idarəyə getdik. Onda bizə Çağırış İdarəsinin rəisi və oranın işçiləri onu göndərmirdiklərini, özünün getməyi tələb etdiyini bildirdilər”.



Tural Abbaslı qardaşının hərbi təlim keçdikdən sonra Füzulidə arxa cəbhəyə aparıldığı halda, ön cəbhədə vuruşmaq üçün təkid etməsindən də söz açıb: “Onlar bir müddət H.Z.Tağıyev qəsəbəsindəki hərbi hissədə təlim keçiblər. Sonra Füzuliyə göndəriliblər. Füzulidə də arxa cəbhəyə aparıblar. Teymur leytenant idi və onu taqım komandiri təyin ediblər. Lakin o bununla razılaşmayıb, komandanlığa müraciət edərək, ön cəbhədəki taborların tərkibində düşmənə qarşı vuruşmaq istədiyini bildirib. Onlara “Mən arxa cəbhədə oturmağa gəlməmişəm, döyüşməyə gəlmişəm”, - deyib. Hətta bunun üçün məsul şəxslərlə mübahisə edib, inadkarlıq göstərib, nəticədə məcbur qalıb, ön cəbhəyə göndəriblər. Əsgər yoldaşlarının dediklərinə görə, onlar ön cəbhəyə gedəcəkləri xəbərini eşidəndə sevincdən qucaqlaşıb ağlayıblar. Cəbhəyə gülə-gülə gediblər”.



Tural Abbaslının sözlərinə görə, şəhidimizin döyüş yolu 12-13 gün çəkib: “Sentyabrın 29-u getdi və oktyabrın 12-nə keçən gecə şəhid oldu. Hadrutda gecə hücum olub. Sonradan bizə bəzi əsgər yoldaşları, komandir dostları zəng etdi, baş verən hadisələrdən danışdı, hamısı Teymur barədə yüksək fikirlərini bildirdilər. 17 il bundan öncə silah tutmuş adam birdən-birə döyüşçülərin arasına düşsə də, heç bir qorxusu olmayıb. Özünə təhkim olunan əsgərlərin sonuna qədər qayğısına qalıb. Bunların hamısını silahdaşları deyir. Bu yaxınlarda Lənkəran hospitalından dostları zəng edib bildirdiləri ki, yaralıdılar, inşallah, gəlib Teymurun cəbhədəki fədakarlığı barədə danışacaqlar. Onlar Teymurun əsgərlərini mərmi yağışı altından çıxardığını dedilər. Hadrutda olduqları ərazidə su yox imiş. Öz suyunu onlara içirdib. Döyüş zamanı qoruyucu gödəkcənin açıq olduğu hissədən güllə yarası alıb, elə Hadrutda da şəhid olub. Teymur vuruşmaq üçün getmişdi və Allah ona şəhidlik mərtəbəsini nəsib elədi. Bizim hər şəhidimiz dəyərlidir. Teymur istədiyi kimi yaşayıb, işləyib, ailə həyatı qurub, istədiyi kimi də bu dünyadan getdi”.



Zabitimiz hərbi xidmətə getmədən əvvəl şəhid olmaqla bağlı dəfələrlə söhbət açıb: “O, şəhid olmaq üçün can atırdı. Teymur bizlə vidalaşandan sonra mən onu evinə apardım. Yolda aramızda unutmayacağım bir dialoq yaşandı. Mənə, “Mən namaz qılmıram, əgər mənə nə isə olsa, şəhid sayılıram? Allah günahlarımı bağışlayacaq?”, - deyə sual verdi. Anamla sağollaşanda da, “Ana, oğlunun şəhid olmasını istəyirsən?”,- deyə soruşdu. Anam da təbii ki, ”Hansı ana istəyər, ay oğul”,-deyərək elə söhbətlər etməməsini istədi. Adam qisas üçün can atırdı. Qarabağ onun şəxsi məsələsi idi. Sanki kimsə bunun bütün varlığını əlindən almış kimi hiss edirdi. Açıq şəkildə deyirdi ki, mən qeyrətsiz yaşaya bilmərəm. O, bunu qeyrət məsələsi hesab edirdi. Mən nəsə deyəndə pis olurdu. “Siz mənim getməməyimimi istəyirsiniz? Gedənlər məndən artıqdırmı?”, - deyirdi.